Boekpresentatie door John Moonen

17 januari 2020, van 19:30 tot 21:30 | Bibliotheek Margraten

Kosten: € 2,50 en 50 % korting voor bibliotheekleden

Deze activiteit heeft in het verleden plaatsgevonden. Klik hier voor alle actuele activiteiten.

John Moonen presenteert zijn autobiografie: “Srebrenica, een dag in het leven”. Tijdens de boekpresentatie vertelt hij hoe zijn boek tot stand kwam, nadat hij zijn leven en werk in Srebrenica afsloot en zich weer in Nederland vestigde. Aangezien muziek een belangrijk onderdeel is van zijn boek zal hij, als singer-songwriter zijnde, ook een aantal liedjes ten gehore brengen.

John Moonen

John Moonen (Heerlen 1983) is singer-songwriter en begeleidde als muzikant jongeren en vluchtelingen. Onder de naam JOHNSTER treedt hij regelmatig op en vertelt zijn persoonlijke verhalen middels zijn zelfgeschreven songs.

Srebrenica, een dag in het leven

Dit is geen boek over het Srebrenica zoals wij dat kennen. Dit is het autobiografisch verhaal van een twintiger uit Valkenburg. Een jongeman, op zoek naar zichzelf. Idolaat van de Beatles en hun boodschap van liefde maken van deze Valkenburger een idealist die ervan droomt de wereld te verbeteren. In het hedendaagse Srebrenica hoopt hij dan ook door het geven van muziekworkshops een bijdrage te leveren aan vrede. De mensen daar hebben echter andere problemen aan hun hoofd, zoals corruptie, armoede, werkeloosheid. Tijdens zijn leven in Srebrenica krijgt hij een nieuwe kijk op het leven in dit postconflictgebied en leert hij zichzelf opnieuw kennen.

Recensie Jelica Novaković

De literaire onderneming waar John Moonen zich aan heeft gewaagd is een prestatie die van driedubbele moed getuigt. Ten eerste roept de naam Srebrenica een beeld op dat onherroepelijk vastligt in het geheugen van Nederland: Moslim-slachtoffers, Servische beulen en een onbekwaam Dutchbat. Het vergt uitzonderlijke moed om daar een nieuwe dimensie aan te willen toevoegen, die van een leefbare co-existentie na dato. Het grote voordeel dat de auteur meeheeft is zijn vooringenomenheid en de jeugdige leeftijd van zijn helden: de meesten zijn na de gruwelen van de oorlog geboren en staan open voor contact. Men kan daar als lezer een voorzichtige, schuwe hoop uit putten.

Het tweede teken van moed is de eerlijkheid van de auteur in het blootleggen van het eigen verleden en van de moeilijkste aller confrontaties: die met de eigen zwakheden. Dit egodocument is behalve reisverslag dus ook een soort Bildungsroman, het verslag van een groeiproces dat de auteur zichzelf heeft opgelegd en waaruit hij uiteindelijk als winnaar naar voren komt. Ook hoopgevend voor wie twijfelt aan het vermogen van de menselijke wil.

Last but not least, het is een moedig voornemen om als musicus over te stappen naar een ander expressiemiddel: de taal. Tot mijn verwondering is dit goed gelukt. John Moonen blijkt mondig, ook in zijn schriftelijk taalgebruik. Kortom: de wereld behoort toe aan de dappere mensen!

Jelica Novaković
Schrijver en professor aan de universiteit in Belgrado.